گژن پینواژهنامه آزادانگشتی؛ قطعۀ استوانه ای و توخالی که به شکل عرضی، از وسط ارتفاع پیستون می گذرد و از سر دیگر آن بیرون می آید و هم زمان، از حفرۀ بالای شاتون هم می گذرد و به این تر
گژنهلغتنامه دهخداگژنه . [ گ َ ن َ / ن ِ ] (اِ) جغد. بوم . صرد. به ترکی کوجکن یا کوجوکن گویند و پر او را به تیرکمان می بندند. (شعوری ج 2 ورق 305). رجوع به گژگن شود.
گژن پینواژهنامه آزادانگشتی؛ قطعۀ استوانه ای و توخالی که به شکل عرضی، از وسط ارتفاع پیستون می گذرد و از سر دیگر آن بیرون می آید و هم زمان، از حفرۀ بالای شاتون هم می گذرد و به این تر
گژنهلغتنامه دهخداگژنه . [ گ َ ن َ / ن ِ ] (اِ) جغد. بوم . صرد. به ترکی کوجکن یا کوجوکن گویند و پر او را به تیرکمان می بندند. (شعوری ج 2 ورق 305). رجوع به گژگن شود.
گژگنلغتنامه دهخداگژگن .[ گ ُ ژَ گ َ ] (اِ) نام طائری که پرهای آن به تیر نصب کنند. (آنندراج ). جغد. بوم . صرد. بترکی آنرا کوجوکن گویند. (شعوری ج 2 ورق 322). و رجوع به گژنه شود.