گوهریلغتنامه دهخداگوهری . [ گ َ / گُو هََ ] (اِخ ) (میرزای ...) از گویندگان فارسی زبان بوده است و دیوان شعر فارسی دارد بنام «الذریعة الرضویة» که علی اکبر مروج مؤلف (نفایس اللباب
گوهریلغتنامه دهخداگوهری . [ گ َ / گُو هََ ] (ص نسبی ) منسوب به گوهر. از گوهر. چیزی را گویند که از گوهر ساخته باشند. (برهان قاطع) (بهار عجم ) (فرهنگ نظام ) (فرهنگ شعوری ) (ناظم ال
گوهریفرهنگ انتشارات معین( ~ .) (ص نسب .) 1 - گوهرفروش ، زرگر. 2 - ذاتی ، سرشتی . 3 - اصیل ، پاک نژاد.
گوهریفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. گوهردار.۲. [مجاز] اصیل؛ پاکنژاد.۳. آراسته به گوهر؛ جواهرنشان.۴. گوهرفروش؛ جواهرفروش.
گوهری شدنلغتنامه دهخداگوهری شدن . [ گ َ / گُو هََ ش ُ دَ ] (مص مرکب ) باگوهر شدن . مال دار شدن . || جواهرفروش یا جواهرشناس شدن . || نژاده شدن . اصالت یافتن . (یادداشت مؤلف ).
گوهری گلکلغتنامه دهخداگوهری گلک . [ گ َ / گُو هََ گ ُ ل َ ] (اِخ ) ده کوچکی است از دهستان بم پشت بخش مرکزی شهرستان سراوان . واقع در 52هزارگزی جنوب خاوری سراوان و 27هزارگزی جنوب راه ف
گوهریدنلغتنامه دهخداگوهریدن . [ گ َ / گُو هََ دَ ] (مص ) یعنی چیزی رابه چیزی عوض و بدل کردن . (برهان قاطع) (آنندراج ).
گوهری شدنلغتنامه دهخداگوهری شدن . [ گ َ / گُو هََ ش ُ دَ ] (مص مرکب ) باگوهر شدن . مال دار شدن . || جواهرفروش یا جواهرشناس شدن . || نژاده شدن . اصالت یافتن . (یادداشت مؤلف ).
گوهری گلکلغتنامه دهخداگوهری گلک . [ گ َ / گُو هََ گ ُ ل َ ] (اِخ ) ده کوچکی است از دهستان بم پشت بخش مرکزی شهرستان سراوان . واقع در 52هزارگزی جنوب خاوری سراوان و 27هزارگزی جنوب راه ف
گوهرینلغتنامه دهخداگوهرین . [ گ َ / گُو هََ ] (ص نسبی ) منسوب به گوهر. از گوهر. گوهری : چشمه ٔ صلب پدر چون شد به کاریز رحم زان مبارک چشمه زاد این گوهرین دریای من . خاقانی . || مرص
گوهریدنلغتنامه دهخداگوهریدن . [ گ َ / گُو هََ دَ ] (مص ) یعنی چیزی رابه چیزی عوض و بدل کردن . (برهان قاطع) (آنندراج ).