گوهرچینلغتنامه دهخداگوهرچین . [ گ َ / گُو هََ ] (نف مرکب ) چیننده ٔ گوهر. بردارنده ٔگوهر از راه یا از روی زمین . برگزیننده ٔ گوهر. || کنایه از چیننده ٔ کلمات نغز و فصیح باشد.
گهرچینلغتنامه دهخداگهرچین . [ گ ُ هََ ] (نف مرکب ) مخفف گوهرچین . آنکه گوهر را جمع کند. غطاس . غواص . رجوع به گوهرچین شود.
گورچینلغتنامه دهخداگورچین . [ گ ُ وَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان اوجان بخش بستان آباد شهرستان تبریز که در 10 هزارگزی شمال بستان آباد و در مسیر شوسه ٔ اردبیل به بستان آباد واقع شده
گورچینلغتنامه دهخداگورچین . [ گ ُ وَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان مواضعخان بخش ورزقان شهرستان اهر که از لحاظ اداری تابع بخش بستان آباد شهرستان تبریز است . کوهستانی و معتدل است . سکن
گهرچینلغتنامه دهخداگهرچین . [ گ ُ هََ ] (نف مرکب ) مخفف گوهرچین . آنکه گوهر را جمع کند. غطاس . غواص . رجوع به گوهرچین شود.
بازگویهلغتنامه دهخدابازگویه . [ ی َ / ی ِ ] (اِمص مرکب ) واگو کردن . تکرار : ز استماع کلام تو گوش گوهرچین ز بازگویه ٔ نام تو نطق شکرخا. ظهوری (از آنندراج ).و رجوع به بازگو شود.
چینلغتنامه دهخداچین . (نف ) مخفف چیننده . رجوع به چیننده و نیزرجوع به ترکیبات ذیل در معانی و ردیفهای خود شود.- پاورچین پاورچین رفتن ؛ قدم آهسته و یواش رفتن . با تأنی و طمأنی
گوهرلغتنامه دهخداگوهر.[ گ َ / گُو هََ ] (اِ) مروارید است که به عربی لؤلؤ خوانند و مطلق جواهر را نیز گفته اند. (برهان قاطع) (انجمن آرا) (بهار عجم ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (ف