گوشتابهلغتنامه دهخداگوشتابه . [ ب َ / ب ِ ] (اِ مرکب ) نانخورشی که از گوشت سازند، و آبگوشت و گوشتاب نیز گویند.(ناظم الاطباء). نشیله . (مهذب الاسماء). مدققه . (یادداشت مؤلف ). مدقو
گوشابهلغتنامه دهخداگوشابه .[ ب َ / ب ِ ] (اِ مرکب ) شوربا. (آنندراج ) (شعوری ج 2 ص 327). گوشاب . (ناظم الاطباء). رجوع به گوشتاب شود.
گوشتابلغتنامه دهخداگوشتاب . (اِ مرکب ) عصیر گوشت . آب گوشت . || یک قسم نانخورشی که از گوشت سازند، و آبگوشت نیز نامند. (ناظم الاطباء) : وحشوها نرم باید چون کشطاب غلیظ با جلاب و روغ
فرخاگلغتنامه دهخدافرخاگ . [ ف َ ] (اِ) گوشتابه و قلیه ای است که بر بالای آن تخم مرغ ریزند، چه فر به معنی بالا و خاگ تخم مرغ را گویند. (برهان ). فرخواگ . (حاشیه ٔ برهان چ معین ) :
نشیلةلغتنامه دهخدانشیلة. [ ن َ ل َ ] (ع اِ) گوشتابه . (یادداشت مؤلف ). رجوع به نشیل به معنی «گوشت بی توابل پخته » شود.
قرخواکلغتنامه دهخداقرخواک . [ ق َ خوا / خا ] (اِ) گوشتابه . (آنندراج ). آبگوشت که از پاره های گوشت پزند. (اشتینگاس ).