گهوارهلغتنامه دهخداگهواره . [ گ َهَْ رَ / رِ ] (اِ مرکب ) گوواره . گاهواره . گواره . (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). گاهواره . (صحاح الفرس ) (فرهنگ نظام ) (انجمن آرا) (آنندراج ). مه
گهوارهلغتنامه دهخداگهواره . [ گ َهَْ رَ / رِ ] (اِخ ) قصبه ٔ مرکز بخش گوران شهرستان شاه آباد. واقع در 48هزارگزی شمال باختری شاه آباد (از طریق راه فرعی اتومبیل رو گردنه ٔ پنج سواره
گهوارهگویش خلخالاَسکِستانی: gârə دِروی: qâfre شالی: gâfre کَجَلی: qâreg کَرنَقی: qâfâra کَرینی: gâfâra کُلوری: gâfrə گیلَوانی: gâfâri لِردی: gafâri
بانوچلغتنامه دهخدابانوچ .(اِ) بانوج . گهواره . جای خوابی باشد که بجهت اطفال سازند و از جایی آویزند و طفل را در آن خوابانند و حرکت دهند تا در هوا آید. (آنندراج ) (ناظم الاطباء). م
ننولغتنامه دهخداننو. [ ن َ / ن َن ْ ن ُ ] (اِ) ننی .بانوج . دوداة. (یادداشت مؤلف ). قسمی گهواره که از پارچه یا چرم دوزند و از دو طرف آن را با طناب به دودرخت یا دو دیوار متصل ک
دوداةلغتنامه دهخدادوداة. [ دَ ] (ع اِ) جنبش گهواره . (ناظم الاطباء). اثر گهواره ٔ طفل . || شور و غوغا. (منتهی الارب ) (آنندراج ). || بانوج . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). نَنّی
نانولغتنامه دهخدانانو. (اِ) ذکری را گویند که در وقت جنبانیدن گهواره ، زنان بگویند تا اطفال به خواب روند. (جهانگیری ) (انجمن آرا) (از فرهنگ رشیدی ) (از برهان قاطع). و با لفظ «زدن
مکتبلغتنامه دهخدامکتب . [ م َ ت َ ] (ع اِ) دبیرستان . ج ، مکاتب . (زمخشری ) (مهذب الاسماء) (از منتهی الارب ). دبیرستان و جای کتاب خواندن . (آنندراج ). دبیرستان و جایی که در آن ن