گنده خوییلغتنامه دهخداگنده خویی . [ گ َ دَ / دِ خوَ / خ ُ ] (حامص مرکب ) با واو معدوله ، صفت آنکه عرق بدنش عفن است . و رجوع به گنده خوی شود.
گنده خویلغتنامه دهخداگنده خوی . [ گ َ دَ / دِ خوَ / خُی ْ ] (ص مرکب ) با واو معدوله ، آنکه عرق بدنش عفن و گنده است . (یادداشت مؤلف ). و رجوع به گنده خویی شود.
فراخلغتنامه دهخدافراخ . [ ف َ ] (ص ) گشاد. (برهان ). واسع. مقابل تنگ . (یادداشت بخط مؤلف ). باز : خدیجه دست فراخ کرد و بسیار ببخشید. (ترجمه ٔ تاریخ بلعمی ).به گور تنگ سپارد تو