گلیملغتنامه دهخداگلیم . [ گ ِ ] (اِ) پوششی معروف که از موی بز و گوسفند بافند. (آنندراج ). جامه ٔ پشمین معروف که از پشم میش بافند. (غیاث ) : گولانج و گوشت و گرده و گوزآب و گادنی
گلیمگویش خلخالاَسکِستانی: lâ دِروی: lâ شالی: lâ کَجَلی: kilim کَرنَقی: kilim/ lâ کَرینی: lâ کُلوری: lâ گیلَوانی: lâ لِردی: jəll
گلیمگویش کرمانشاهکلهری: gel̆e:m گورانی: gel̆e:m سنجابی: gel̆e:m کولیایی: gel̆e:m زنگنهای: gel̆e:m جلالوندی: gel̆e:m زولهای: gel̆e:m کاکاوندی: gel̆e:m هوزمانوندی: gel̆e:m
گلیم سیهلغتنامه دهخداگلیم سیه . [ گ ِ م ِ ی َه ْ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) مجازاً بخت بد : بس گلیم سیهاکز نظرت گشت سپیدنظر تو سیهی پاک بشوید ز گلیم .فرخی .
گلیم سیهلغتنامه دهخداگلیم سیه . [ گ ِ م ِ ی َه ْ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) مجازاً بخت بد : بس گلیم سیهاکز نظرت گشت سپیدنظر تو سیهی پاک بشوید ز گلیم .فرخی .