گلکارفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. کارگری که در کارهای ساختمانی کار میکند.۲. بنا؛ والادگر؛ گِلگرو.
گلکارلغتنامه دهخداگلکار.[ گ ِ ] (ص مرکب ) بنا و معمار. (آنندراج ). طیان . (ملخص اللغات ). راز. (فرهنگ اسدی نخجوانی ). گل گر. دیوارگر. چینه کش . پاخیره زن . آنکه کار گل کند : تن خ
گلکاریلغتنامه دهخداگلکاری . [ گ ِ ] (حامص مرکب ) عمل گلکار. شغل گلکار. طیانت . (دهار) (منتهی الارب ). بنایی .
گلکاریلغتنامه دهخداگلکاری . [ گ ِ ] (حامص مرکب ) عمل گلکار. شغل گلکار. طیانت . (دهار) (منتهی الارب ). بنایی .