گلپوشلغتنامه دهخداگلپوش . [ گ ُ ](ن مف مرکب ) گل پوشیده . پوشیده شده از گل : زمین ز سایه ٔ ابر بهار گلپوش است ز جوش لاله و گل خون خاک در جوش است . صائب (از آنندراج ).ز خجلت باغبا
گلپورکانلغتنامه دهخداگلپورکان . [ گ ُ ] (اِخ ) نام محلی کنار راه خواش و جالق میان امامزاده بابا و گداربربخانه واقع در 196500گزی خواش . ظاهراً این نام مصحف گل پولگان یا برعکس است .
گلوشجردلغتنامه دهخداگلوشجرد. [ گ ُ ش ِ ج َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان حومه ٔ شهرستان ملایر واقع در 9000گزی شمال باختری شهر ملایر و 7000گزی شمال راه شوسه ٔ ملایر به همدان . هوای آن
گلوشولغتنامه دهخداگلوشو. [ گْل ُ / گ ِ ل ُ ش ُ ] (اِخ ) گلاوشاو. شهری است در آلمان (ساکس ) که 35000تن سکنه دارد. دارای صنایع بافندگی و ماشینی است .
گلوشهلغتنامه دهخداگلوشه . [ گ َ ش َ / ش ِ ] (اِ) زخم . (شعوری ج 2 ورق 306) : ز تیغ غمزه شد صد پاره سینه بباید بر گلوشه لطف مرهم .ابوالمعالی (از شعوری ).
ریزگلپوشlodiculeواژههای مصوب فرهنگستانفلسهای کوچک یا گلپوش تحلیلرفته در گندمیان که در زمان گلدهی متورم میشوند و بین پوشانه و پوشانک فاصله میاندازند و با راندن پرچم و کلاله به سمت بیرون دگرگردها
چرخکی زدنلغتنامه دهخداچرخکی زدن . [ چ َ خ َ زَ دَ ] (مص مرکب ) چرخگی زدن . چرخ زدن و رقص کردن کشتی گیران در مقام غالب آمدن بر حریف . (غیاث ). || رقصیدن از روی شعف و خوشحالی . (ناظم ا
گل پیرهنلغتنامه دهخداگل پیرهن . [ گ ُرْ / رَ هََ ] (ص مرکب ) آنکه خود را از گل زینت داده و آرایش کرده باشد. (ناظم الاطباء). آنکه پیراهن وی از لطافت و نازکی گل را ماند. || در بیت زیر
رخلغتنامه دهخدارخ . [ رُ ] (اِ) رخساره . (لغت محلی شوشتر نسخه ٔ خطی کتابخانه ٔمؤلف ) (ناظم الاطباء) (از کشاف اصطلاحات الفنون ) (غیاث اللغات ) (از فرهنگ جهانگیری ) (فرهنگ اوبه
ازلغتنامه دهخدااز. [ اَ ] (حرف اضافه ) زِ (مخفف آن ). مِن . (منتهی الارب ). عن : اگر از من تو بد نداری بازنکنی بی نیاز روز نیازنه مرا جای زیر سایه ٔ تونه ز آتش دهی بحشر جواززس