گلوسوزلغتنامه دهخداگلوسوز. [ گ ُ/ گ َ ] (نف مرکب ) سوزنده ٔ گلو. آنچه گلو را بسوزاند. || بغایت شیرین و خوش آینده ، چه هر چیز که شیرین باشد گلو را میسوزاند. (آنندراج ). در چراغ هدا
حسن گلوسوزلغتنامه دهخداحسن گلوسوز. [ ح ُ ن ِگ َ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) به معنی حسن صبیح است ، چه گلوسوز کنایه از چیزی باشد که بسیار شیرین است و افراط شیرینی گلو را میسوزاند، پس معن
گلوسوهنلغتنامه دهخداگلوسوهن . [ گ َ هََ ] (اِخ ) دهی است از دهستان گورگ بخش حومه ٔ شهرستان مهاباد واقع در 50هزارگزی جنوب خاوری مهاباد و 22هزارگزی خاور راه شوسه ٔ مهاباد به سردشت .
گلوکوز نابردبارglucose intolerantواژههای مصوب فرهنگستانفردی که با مصرف گلوکوز از خود واکنش نامطلوب غیرایمنی نشان میدهد
حسن گلوسوزلغتنامه دهخداحسن گلوسوز. [ ح ُ ن ِگ َ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) به معنی حسن صبیح است ، چه گلوسوز کنایه از چیزی باشد که بسیار شیرین است و افراط شیرینی گلو را میسوزاند، پس معن
رامی اردوبادیلغتنامه دهخدارامی اردوبادی . [ ی ِ اُ ] (اِخ ) شاگرد محبوب مولانا وحشی بافقی یزدی بود و این تخلص را نیز بدین سبب بوی داده اند که چنان آهوی وحشی را بر خود رام ساخته بود. در و
خط عسلیلغتنامه دهخداخط عسلی . [ خ َطْ طِ ع َ س َ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) کنایه از خط میگون . خط شهابی . خط الماسی . (آنندراج ) : لعل تو ز طبله شهد بر گوشه کشیدخط عسلی است گرد رخ
زلالیلغتنامه دهخدازلالی . [ زُ ] (اِخ ) خوانساری ، شاعر ایرانی که در سال 1024 یا1031 هَ . ق . درگذشت . وی مثنوی گوی و قصیده سرای آغازقرن یازدهم هجری و معاصر شاه عباس اول است . مج