گفتگویلغتنامه دهخداگفتگوی . [ گ ُ ت ُ ] (اِمص مرکب )گفتگو. مجادله . مباحثه . مکالمه . گفتار : جهان گشت از آن خرد پرگفتگوی کز آن گونه نشنید کس روی و موی . فردوسی .شبستان همه پر شد
یکی به دوفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهگفتگوی بیجا و بیمعنی؛ مشاجره؛ ستیزه کردن. یکیبهدو کردن: (مصدر لازم) [عامیانه، مجاز] گفتگوی بیجا و بیمعنی کردن؛ مشاجره کردن؛ ستیزه کردن.