گساردنفرهنگ مترادف و متضاد۱. آشامیدن، نوشیدن ۲. زایل کردن، زدودن، ستردن، محو کردن ۳. سپری کردن، طی کردن
گساردنلغتنامه دهخداگساردن . [ گ ُ دَ ] (مص ) گذاشتن . نهادن : چه گفت نرگس گفت ای ز چشم دلبر دورغم دو چشمش بر چشمهای من بگسار. فرخی . || گذراندن . طی کردن . سپری کردن : کار آنچنان
گساردنیلغتنامه دهخداگساردنی . [ گ ُ دَ ] (ص لیاقت ) قابل گساردن . لایق آشامیدن . رجوع به گساردن شود.
انده گساردنلغتنامه دهخداانده گساردن . [ اَ دُه ْ گ ُ دَ ] (مص مرکب ) شکستن اندوه . تسکین دادن و ازمیان بردن غم و غصه : کسی را که رود و می انده گساردبود شعر من هرگز انده گسارش ؟ناصرخسرو
باده گساردنلغتنامه دهخداباده گساردن . [ دَ / دِ گ ُ دَ ] (مص مرکب ) باده خوردن . باده نوشیدن . می زدن . می گساردن . باده کشیدن . می گساری .
گسارندهواژهنامه آزادگساردن به معنی خوردن. می خوردن یا غم خوردن گسارنده یعنی خورنده. نوشنده گسار امر بگساردن است و ترکیب گسار با کلمات دیگر مثل غمگسار. باده گسار و می گسار
گساردنیلغتنامه دهخداگساردنی . [ گ ُ دَ ] (ص لیاقت ) قابل گساردن . لایق آشامیدن . رجوع به گساردن شود.
انده گساردنلغتنامه دهخداانده گساردن . [ اَ دُه ْ گ ُ دَ ] (مص مرکب ) شکستن اندوه . تسکین دادن و ازمیان بردن غم و غصه : کسی را که رود و می انده گساردبود شعر من هرگز انده گسارش ؟ناصرخسرو
باده گساردنلغتنامه دهخداباده گساردن . [ دَ / دِ گ ُ دَ ] (مص مرکب ) باده خوردن . باده نوشیدن . می زدن . می گساردن . باده کشیدن . می گساری .