گزارشگریلغتنامه دهخداگزارشگری . [ گ ُ رِ گ َ ] (حامص مرکب ) عمل شرح کردن و تفسیر نمودن : گزارنده ٔ داستان دری چنین داد نظم گزارشگری . نظامی .چو زین گونه کرد آن گزارشگری . نظامی .و ر
گزارشگریفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. شغل و عمل گزارشگر؛ تهیۀ گزارش.۲. [قدیمی] شرح و بیان؛ تفسیر: ◻︎ گزارندۀ داستان دری / چنین داد نظم گزارشگری (نظامی۵: ۸۰۵).
ورزشینویسsport writerواژههای مصوب فرهنگستانخبرنگار یا گزارشگری که بهصورت منظم اخبار مربوط به ورزش و رویدادهای ورزشی را گزارش و تحلیل و در مطبوعات خصوصاً مطبوعات ورزشی منتشر میکند
گزارشگرلغتنامه دهخداگزارشگر. [ گ ُ رِ گ َ ] (ص مرکب ) (از: گزارش + گر، پسوند شغل ) (حاشیه ٔ برهان چ معین ). معبر وتعبیرکننده ٔ خواب . (برهان ) (آنندراج ). || اداکننده . شرح کننده .