گرگ و میشلغتنامه دهخداگرگ و میش . [ گ ُ گ ُ ] (ترکیب عطفی ، ص مرکب ) تاریک و روشن . و این ترکیب در مورد هوا بکار میرود.- گرگ و میش بودن هوا ؛ تاریک و روشن بودن هوا.- امثال : گرگ و م
گرگ و میشفرهنگ فارسی طیفیمقوله: مادۀ آلی میش، تاریک و روشن، بینالطلوعین، سحر، بامداد، فلق، ناروشن، خاکستری، غروب، آفتابزردی، هوای ابری
گرگ و میشگویش کرمانشاهکلهری: târɪk o le:l̆ گورانی: târɪk o le:l̆ سنجابی: târɪk o le:l̆ کولیایی: târɪk o le:l̆ زنگنهای: târɪk o le:l̆ جلالوندی: târɪk o le:l̆ زولهای: târɪk o le:l̆ ک
گرگومیشگویش اصفهانی تکیه ای: vargomiš طاری: gorgomiš طامه ای: vargomiš طرقی: vargomiš کشه ای: vargomiš نطنزی: gorgomiš