گرنجلغتنامه دهخداگرنج . [ گ ُ رِ ] (اِ) چین و شکنج . || کنج و گوشه و بیغوله ٔ خانه .(برهان ). || باز شکاری . (ناظم الاطباء).
گرنجلغتنامه دهخداگرنج . [ گ ُ رَ / رِ ] (اِ) برنج خوردنی که به عربی ارز خوانند. (الفاظ الادویه ) (برهان ). و به هندوی چاول گویند : زبانش برون کرد همرنگ صنج برآنسان که از پیش خور
گرنج خانهلغتنامه دهخداگرنج خانه . [ گ ُ رِ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب )زایشگاه . جای زادن بچه . (از فرهنگ شعوری ج 2 ص 325). || بازخانه و قفس باز. (ناظم الاطباء).
گرنج بشیرلغتنامه دهخداگرنج بشیر. [ گ ُ رَ / رِ ب ِ ] (اِ مرکب ) شیربرنج است و آن شله ای باشد که با شیر پزند. (برهان ) (آنندراج ) : کوهان ثور روغن کرده ست تا پزدخوان ترا گرنج بشیر اند
گرنجارلغتنامه دهخداگرنجار.[ گ ُ رِ ] (اِ مرکب ) (از: گرنج + جار = زار پسوند مکان ). (حاشیه ٔ برهان چ معین ). برنج زار و شالی زار. (برهان ). شالی پایه نیز گویند. (جهانگیری ) (آنندر
گرنج خانهلغتنامه دهخداگرنج خانه . [ گ ُ رِ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب )زایشگاه . جای زادن بچه . (از فرهنگ شعوری ج 2 ص 325). || بازخانه و قفس باز. (ناظم الاطباء).
گرنج بشیرلغتنامه دهخداگرنج بشیر. [ گ ُ رَ / رِ ب ِ ] (اِ مرکب ) شیربرنج است و آن شله ای باشد که با شیر پزند. (برهان ) (آنندراج ) : کوهان ثور روغن کرده ست تا پزدخوان ترا گرنج بشیر اند
گرنجارلغتنامه دهخداگرنجار.[ گ ُ رِ ] (اِ مرکب ) (از: گرنج + جار = زار پسوند مکان ). (حاشیه ٔ برهان چ معین ). برنج زار و شالی زار. (برهان ). شالی پایه نیز گویند. (جهانگیری ) (آنندر