گرفلغتنامه دهخداگرف . [ گ ُ ] (اِ) قیر یا سیم یا مس سوخته . (شرح احوال رودکی چ سعید نفیسی ص 1307) : زرگر فرونشاند گرف سیه به سیم من باز برنشانم سیم سیه به گرف . کسائی مروزی (از
گرفتهامگویش اصفهانی تکیه ای: hâmgirata طاری: hâmgata طامه ای: hemgite طرقی: hâmgerata کشه ای: hâmgata نطنزی: hâmgereta
گرفتهایگویش اصفهانی تکیه ای: hâdgirata طاری: hâdgata طامه ای: hedgite طرقی: hâdgerata کشه ای: hâdgata نطنزی: hâdgereta
گرفتهایمگویش اصفهانی تکیه ای: hâmungirata طاری: hâmungata طامه ای: hemungite طرقی: hâmungerata کشه ای: hâmungata نطنزی: hâmu(n)gereta
گرفتهایدگویش اصفهانی تکیه ای: hâdungirata طاری: hâdungata طامه ای: hedungite طرقی: hâdungerata کشه ای: hâdungata نطنزی: hâdu(n)gereta
گرفتهاندگویش اصفهانی تکیه ای: hâšungirata طاری: hâšungata طامه ای: hešungite طرقی: hâšungerata کشه ای: hâšungata نطنزی: hâšu(n)gereta