گردنگاهلغتنامه دهخداگردنگاه . [ گ َ دَ ] (اِ مرکب ) راهی که بر بلندی کوه واقع شود و آن را گردنه نیز خوانند. (آنندراج ) : چو پا بر سایه ٔ گردن نهاده بگردنگاه راهش اوفتاده . ابوطالب
گردنگاهلغتنامه دهخداگردنگاه . [ گ َدَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان منصوری بخش مرکزی شهرستان شاه آباد، واقع در 30000گزی جنوب خاوری شاه آباد و 7000گزی قلعه ٔ چقاجنگه . هوای آنجا سردسیر
گردنهفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهجایی از کوه که بهمنزلۀ گردن کوه است؛ راه سخت و پرپیچوخم در کوه؛ گردنگاه.
فرس اعظملغتنامه دهخدافرس اعظم . [ ف َ رَ س ِ اَ ظَ ] (اِخ ) یکی از صورشمالی فلک که به شکل اسبی توهم شده و یکصد و چند ستاره در آن رصد شده که سه از قدر دوم و سه از قدر سوم است . سرةال
گردشگاهلغتنامه دهخداگردشگاه . [گ َ دِ ] (اِ مرکب ) جای گردش . محل گردش : کجا پرگار گردش ساز گرددبه گردشگاه اول بازگردد. نظامی .فلک را کرده گردان بر سر خاک زمین را جای گردشگاه افلاک
گردگاهلغتنامه دهخداگردگاه . [ گ ِ ] (اِ مرکب ) اطراف . کمر. میان . لگن خاصره : دریغ آن کمربند و آن گردگاه دریغ آن کئی برز و بالای شاه . فردوسی .دلیران به خوردن نهادند سرچو آسوده ش