گدهلغتنامه دهخداگده . [ گ َ دَ / دِ ] (اِ) دندانه ٔکلید. (برهان ) (آنندراج ). زبانه ٔ کلید : گشت ایمن ساحت ملکش ز دزدان آنچنانک خانه ها ایمن شدند از زحمت درها گده . شمس فخری (ا
گده گان بیدشکلغتنامه دهخداگده گان بیدشک . [ گ َ دِ دِ ] (اِخ ) ده کوچکی است از دهستان مسکون بخش جبال بارز شهرستان جیرفت ، 60000گزی جنوب خاوری مسکون ، جنوب راه مالرو مسکون به کروک . سکنه
گده گان بیدشکلغتنامه دهخداگده گان بیدشک . [ گ َ دِ دِ ] (اِخ ) ده کوچکی است از دهستان مسکون بخش جبال بارز شهرستان جیرفت ، 60000گزی جنوب خاوری مسکون ، جنوب راه مالرو مسکون به کروک . سکنه
پینگالغتنامه دهخداپینگا. [ ن ِ ] (اِخ ) نام نهری در جهت شمالی روسیه تابع رود دوینه ٔ شمالی از ایالت وولو گده سرچشمه گیرد اول بسوی شمال غربی بعد بطرف مشرق و بالاخره بجهت شمال شرقی
غده سرلغتنامه دهخداغده سر. [ غ َ دَ / دِ س َ ] (اِ مرکب ) آی غده سر. دشنام یا نفرین است که مردم قزوین به اطفال دارای ده سال به بالاکنند: آی غده سر! و بی آی هیچوقت گفته نشود، و در
گل جنگلغتنامه دهخداگل جنگ . [ گ ُ ل ِ ج َ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) آنرا گویند که پهلوانان ولایت به حریف خود گل میفرستند و این بمنزله ٔ پیغام طلب جنگ و کشتی است . (آنندراج ) : وا
لامعیلغتنامه دهخدالامعی . [ م ِ ] (اِخ ) محمودبن عثمان بن علی نقاش برسوی . از مشاهیر شعرا و ادبای عثمانی . جدش از جانب تیمور لنگ به ماوراءالنهر منتقل شد و پس از فراگرفتن صنعت نقا