گدازادهلغتنامه دهخداگدازاده . [ گ َ / گ ِ دَ / دِ ] (ص مرکب ) فرزند گدا. کسی که از خانواده ٔگدا باشد. || پست فطرت . خسیس : شنیدم که وقتی گدازاده ای نظر داشت با پادشازاده ای .سعدی (
گدازادگیلغتنامه دهخداگدازادگی . [ گ َ / گ ِ دَ / دِ ] (حامص مرکب ) گدازاده بودن . || مجازاً پستی . لئامت . خست .
گدازندهلغتنامه دهخداگدازنده . [ گ ُ زَ دَ / دِ ] (نف ) ذوب کننده . حل کننده . آب کننده : صُهر؛ گدازنده ٔ پیه . جَمول ؛ گدازنده ٔ پیه . (منتهی الارب ). گدازنده ٔ طلا و مثل آن . (ترج
گدازیدهلغتنامه دهخداگدازیده . [ گ ُ دَ / دِ ] (ن مف ) گداخته شده . ذوب شده . آب شده . حل شده : نگه کن آب و یخ در آبگینه فروزان هر سه همچون شمع روشن گدازیده یکی دوتا فسرده به یک لون
گدازادگیلغتنامه دهخداگدازادگی . [ گ َ / گ ِ دَ / دِ ] (حامص مرکب ) گدازاده بودن . || مجازاً پستی . لئامت . خست .
پادشازادهلغتنامه دهخداپادشازاده . [دْ / دِ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) شاهزاده : شد آن پادشازاده لرزان ز بیم هم اندر زمان شد دلش بر دو نیم . فردوسی .شنیدم که وقتی گدازاده ای نظر داشت با پ
زادهفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. زاییده؛ زاییدهشده.۲. (اسم) فرزند: ◻︎ بزرگان شدند ایمن از خواسته / زن و زاده و باغ آراسته (فردوسی: ۷/۸۰).۳. فرزند (در ترکیب با کلمۀ دیگر): آدمیزاده، امامزا
شعبده بازلغتنامه دهخداشعبده باز. [ ش َ / ش ُ ب َ دَ / دِ ] (نف مرکب ) کسی که شعبده بازی می کند و چشم بندی می نماید. (از ناظم الاطباء). بازیگر که بازیها و کارهایی تعجب افزا ظاهر کند.