گدائیلغتنامه دهخداگدائی . [ گ َ ] (اِخ ) (مولانا) از شعرای مشاهیر ترکی گوی است و در زمان بابرمیرزا شعر او شهرت گرفت . او از دلها گدائی مینمود و از این تخلص میفرمودو شعر او همه تر
گدائیلغتنامه دهخداگدائی . [ گ َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان حیات داود بخش گناوه ٔ شهرستان بوشهر، 30000گزی خاور گناوه و 3000گزی راه فرعی گناوه به برازجان . جلگه ، گرمسیر مرطوب و ما
گدائی سلطانلغتنامه دهخداگدائی سلطان . [ گ َ س ُ ] (اِخ ) کولانی . من جمله ٔ اکراد و الواری که در عهد شاه عباس به رتبه ٔ ایالت و خانی و سلطانی رسیده در عالم آرای عباسی (چ تهران ص 762) ه
طاس گدائیلغتنامه دهخداطاس گدائی . [ س ِ گ ِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) کاسه ٔ گدائی که در عرف کشکول گویند. (آنندراج ) : صحن فلک پر نجوم نیست که بر درگهت طاس گدائی سپهر درگه دوران شکس
گدائی سلطانلغتنامه دهخداگدائی سلطان . [ گ َ س ُ ] (اِخ ) کولانی . من جمله ٔ اکراد و الواری که در عهد شاه عباس به رتبه ٔ ایالت و خانی و سلطانی رسیده در عالم آرای عباسی (چ تهران ص 762) ه
طاس گدائیلغتنامه دهخداطاس گدائی . [ س ِ گ ِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) کاسه ٔ گدائی که در عرف کشکول گویند. (آنندراج ) : صحن فلک پر نجوم نیست که بر درگهت طاس گدائی سپهر درگه دوران شکس