گاوکوهیلغتنامه دهخداگاوکوهی . [ وِ ](ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) گوزن . (حاشیه ٔ فرهنگ اسدی نخجوانی ). بقرالوحش . اسم فارسی آن گاو کوهی است . ایّل : گوشت گاو کوهی غلیظ باشد. (ذخیره ٔ خو
گاولغتنامه دهخداگاو. (اِ) ایرانی باستان : گاو ، پهلوی : گاو ، کردی : گا . افغانی : گوا . اُسِّتی : یگ ، قوگ (گاو ماده ). بلوچی : گک گکس (گاو، گاو ماده ، گاو نر). وخی : گیو ، گو
گاو وحشیلغتنامه دهخداگاو وحشی . [ وِ وَ ](ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) بقرالوحش . رَمک . گاو کوهی . به عبری «ریم » گویند. رجوع به قاموس کتاب مقدس شود.
میش کوهیلغتنامه دهخدامیش کوهی . [ ش ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) غُرم . (لغت فرس اسدی ) (یادداشت مؤلف ) : گوشت بز کوهی و میش کوهی بدو [ به گوشت گاو کوهی ] نزدیک باشد. (ذخیره ٔ خوارز
خر کوهیلغتنامه دهخداخر کوهی . [ خ َ رِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) نوعی از چارپایان کوهی است چون «آهو» و بزکوهی و «کل » که شکار کرده میشود. عیر. (دهار) : و ایشان را جلبه بود چونانک خ