گاوآهنلغتنامه دهخداگاوآهن . [ هََ ] (اِ مرکب ) آهنی که بر یوغ است . خیش ، آهن جفت ، فدان ، ایمد. سپار؛ مجموع گاو و یوغ و چوب و آهن آن . آهنی باشد که بر سر قلبه نصب کنند و زمین را
گاوآهنلغتنامه دهخداگاوآهن . [ هََ ](اِخ ) کاوآهن . دهی است جزء دهستان کیوان بخش خداآفرین شهرستان تبریز، واقع در 19 هزارگزی جنوب خاوری خداآفرین و 19 هزارگزی شوسه ٔ اهر به کلیبر. کو
خیش (گاوآهن)گویش خلخالاَسکِستانی: gâsən/ xiš دِروی: gâv âsən شالی: gəv âsən کَجَلی: hiš کَرنَقی: xiš/ gâv âsən کَرینی: xiš کُلوری: gâv âsən/ xeyš گیلَوانی: hiš لِردی: xišâlât
گاوآهن تولغتنامه دهخداگاوآهن تو. [ هََ ] (اِخ ) دهی است از دهستان سارال بخش دیواندره ٔ شهرستان سنندج ، واقع در 32000گزی جنوب باختری دیواندره و 12000گزی جنوب نعل شکن . کوهستانی ، سردس