گاوماهیلغتنامه دهخداگاوماهی . (اِخ ) (افسانه ) گاوی که پای بر پشت ماهی دارد و زمین بر پشت گرفته . حیوانی است در افسانه هاگویند کره ٔ ارض بر پشت او ایستاده است : ز زخم سمش گاوماهی س
گاوماهیفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده= گاو گاو زمین: ◻︎ ز زخم سمش گاوماهی ستوه / به جستن چو برق و به هیکل چو کوه (فردوسی: لغتنامه: گاوماهی).
گاوماهالغتنامه دهخداگاوماها. (اِخ ) رجوع به گاوماسا و گاوماسیاب شود. (نزهةالقلوب مقاله ٔ ثالثه ص 60).
اشترلغتنامه دهخدااشتر.[ اَ ت َ ] (اِخ ) ناحیه ای است میانه ٔ نهاوند و همدان . ابن فقیه گوید: در کوه نهاوند دو صورت است از برف ،یکی بشکل گاو و یکی بشکل ماهی و این دو طلسم است و د
برفروختنلغتنامه دهخدابرفروختن . [ ب َ ف ُ ت َ ] (مص مرکب ) مخفف برافروختن .روشن کردن . مشتعل ساختن . شعله ور ساختن : هر آن شمعی که ایزد برفروزدهر آن کس پف کند سبلت بسوزد. بوشکور.ز ن
گاولغتنامه دهخداگاو. (اِ) ایرانی باستان : گاو ، پهلوی : گاو ، کردی : گا . افغانی : گوا . اُسِّتی : یگ ، قوگ (گاو ماده ). بلوچی : گک گکس (گاو، گاو ماده ، گاو نر). وخی : گیو ، گو
گاوماهالغتنامه دهخداگاوماها. (اِخ ) رجوع به گاوماسا و گاوماسیاب شود. (نزهةالقلوب مقاله ٔ ثالثه ص 60).