گاوسرلغتنامه دهخداگاوسر. [ س َ ] (ص مرکب ) گاوسار. آنچه سرش شبیه به گاو باشد. || گرزی که سر آن به هیأت گاو است : همه نامداران پرخاشخرابا نیزه و گرزه ٔ گاوسر. فردوسی .وز آن جایگه
گاوسرفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. گرزی که به شکل سر گاو ساخته باشند: ◻︎ یکی تخت و آن گرزۀ گاوسار/ که ماندهست از او در جهان یادگار (فردوسی: ۸/۲۷۴).۲. چوب کلفت که سر آن مانند گرز باشد
گرزه ٔ گاوسرلغتنامه دهخداگرزه ٔ گاوسر. [ گ ُ زَ / زِ ی ِس َ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) گرزه ٔ گاوسار است که گرز فریدون باشد. (برهان ). گرزه ٔ گاوپیکر است . (جهانگیری ). گرزه ٔ گاوچهر و گ
جفت گاوسرلغتنامه دهخداجفت گاوسر. [ ج ُ ت ِ س َ ] (اِخ ) از مزارع قم و نزدیک به شهر است ، ملکی خدام آستانه ٔ حضرت معصومه و سالی شصت خروار بذر در آن کشته میشود. خیار آنجا از خیار جمیع
گاورسه ٔ نقره گونلغتنامه دهخداگاورسه ٔ نقره گون . [ وَ س َ / س ِ ی ِ ن ُ رَ / رِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) کنایه از گوهر تیغ باشد : بلارک بگاورسه ٔ نقره گون ز نقره برآورده گاورس خون . نظامی
گاورولغتنامه دهخداگاورو. [ رَ / رُو ] (اِ مرکب ) گشادگی و سوراخی که گاوی تواند از آن گذشتن . قسمی کول ، تنبوشه .
گرزه ٔ گاوسرلغتنامه دهخداگرزه ٔ گاوسر. [ گ ُ زَ / زِ ی ِس َ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) گرزه ٔ گاوسار است که گرز فریدون باشد. (برهان ). گرزه ٔ گاوپیکر است . (جهانگیری ). گرزه ٔ گاوچهر و گ
جفت گاوسرلغتنامه دهخداجفت گاوسر. [ ج ُ ت ِ س َ ] (اِخ ) از مزارع قم و نزدیک به شهر است ، ملکی خدام آستانه ٔ حضرت معصومه و سالی شصت خروار بذر در آن کشته میشود. خیار آنجا از خیار جمیع