گابارهلغتنامه دهخداگاباره . [ رَ / رِ ] (اِ) غار و شکاف کوه . || (اِ مرکب ) گله ٔ گاو. (جهانگیری ) (برهان ). در گناباد، گاواره ، گله ٔ گاو و گوسفند را گویند. (حاشیه ٔ برهان قاطع چ
گابارهلغتنامه دهخداگاباره . [ رِ ] (اِخ ) کرسی کانتون لاند، از ایالت مونت دُمارسن فرانسه ، دارای 1230 تن سکنه .
گاپارهلغتنامه دهخداگاپاره . [ رَ / رِ ] (اِ) غار. (شعوری ). رجوع به گاباره شود. || (اِ مرکب ) گله ٔ گاو. (جهانگیری ) (شعوری ) : چو شب شد دید گاپاره در آنجامگر جائی بده گاپاره ده ر
گاوارهلغتنامه دهخداگاواره . [ رَ / رِ ] (اِ مرکب ) گله ٔ گاو. (برهان ). و آن را گوباره هم میگویند. (جهانگیری ) : برین بر یکی داستان زد کسی کجا بهره بودش ز دانش بسی که خر شد که خوا
گاوبارهلغتنامه دهخداگاوباره . [ رَ / رِ ] (اِ مرکب )گله ٔ گاو. رجوع به گاواره و گاباره و گوباره شود.
گوبارهلغتنامه دهخداگوباره . [ گ َ / گُو رَ/ رِ ] (اِ مرکب ) به معنی دوم ، گواره که گله ٔ گاومیش باشد. (برهان ) (آنندراج ) (از انجمن آرا). رمه ٔ گاو و خر. (صحاح الفرس ). مطلق رمه .
گاوبارهلغتنامه دهخداگاوباره . [ رَ / رِ ] (اِخ ) نام جیل بن جیلان شاه است و وجه تسمیه به گاوباره از این جهت است که دو سر گاو گیلی در پیش کرد، پیاده به طبرستان آمد و نایب اکاسره آن
گاپارهلغتنامه دهخداگاپاره . [ رَ / رِ ] (اِ) غار. (شعوری ). رجوع به گاباره شود. || (اِ مرکب ) گله ٔ گاو. (جهانگیری ) (شعوری ) : چو شب شد دید گاپاره در آنجامگر جائی بده گاپاره ده ر
گاوبارهلغتنامه دهخداگاوباره . [ رَ / رِ ] (اِ مرکب )گله ٔ گاو. رجوع به گاواره و گاباره و گوباره شود.
گاویارهلغتنامه دهخداگاویاره . [ وْ رَ / رِ ] (اِ مرکب ) گله ٔ گاو. ظاهراً مصحف گاوباره . رجوع به گاباره و گاوباره شود.
گویارهلغتنامه دهخداگویاره . [ گ َ / گُو رَ / رِ ] (اِ مرکب ) مخفف گاویاره . گله ٔ گاو. ظاهراًمصحف گوباره باشد. رجوع به گاباره و گاوباره شود.
کابارهلغتنامه دهخداکاباره . [ رَ / رِ ] (اِ) بعضی فرهنگهای اخیر این صورت را بمعنی غار و شکاف و جای تاریک آورده اند. این لغت همان «کاباره » با کاف فارسی است و با کاف تازی صحیح نمی