کیمدهلغتنامه دهخداکیمده . [ دِ ] (ترکی ، ق مرکب ) در کدام کس . در که . (از یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : آن پسر پینه دوز شب همه شب تا به روزبانگ کند چون خروز ((اسکی بابوش کیمده وا
کرمدةلغتنامه دهخداکرمدة.[ ک َ م َ دَ ] (ع مص ) دویدن در پی آثار و نشان کسی . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
کیودهلغتنامه دهخداکیوده . [ ک َ دَ / دِ ] (اِ) به معنی کیود است که علت و ماده باشد. (برهان ). و رجوع به کیو و کیود شود.
کیادهلغتنامه دهخداکیاده . [ دَ / دِ ] (ص ) رسوا . (لغت فرس اسدی چ اقبال ص 509) (از برهان ) (آنندراج ) (از فرهنگ رشیدی ). رسوا و معیوب و بدنام و بی آبرو. (ناظم الاطباء) : کاری که
اسکیلغتنامه دهخدااسکی . [ اَ ] (ترکی ، ص ) قدیم . || کهنه . مندرس : آن پسر پاره دوز شب همه شب تا بروزبانگ کند چون خروز اسکی بابوش کیمده وار.مولوی .
خروزلغتنامه دهخداخروز. [ خ ُ ] (اِ)خروس . خروه . خرو. (یادداشت بخط مؤلف ) : آن پسر پاره دوز شب همه شب تا بروزبانگ کند چون خروز ((اسکی پاپوج کیمده وار)) .مولوی .
پینه دوزلغتنامه دهخداپینه دوز. [ ن َ / ن ِ ] (نف مرکب ، اِ مرکب ) پاره دوز. آنکه کفشهای دریده رادرپی کند. که کفشهای کهنه را اصلاح کند. آنکه بر کفشهای دریده رقعه دوزد. کسی که پارچه ب
کرمدةلغتنامه دهخداکرمدة.[ ک َ م َ دَ ] (ع مص ) دویدن در پی آثار و نشان کسی . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).