کیل (پیمانه)گویش خلخالاَسکِستانی: kila دِروی: kila شالی: kila کَجَلی: kila کَرنَقی: kila کَرینی: kila کُلوری: kila گیلَوانی: kila لِردی: kila
کیل (پیمانه)گویش کرمانشاهکلهری: kɪl گورانی: kɪl سنجابی: kɪl کولیایی: kɪl زنگنهای: kɪl جلالوندی: kɪl زولهای: kɪl کاکاوندی: kɪl هوزمانوندی: kɪl
کیل (پیمانه)گویش اصفهانی تکیه ای: keyl طاری: kile طامه ای: kel طرقی: keyl / peymâna کشه ای: peymâna / keyl نطنزی: keyl
دیسقلغتنامه دهخدادیسق . [ دَ س َ ] (ع اِ) خوان نقره یا معرب طشتخوان باشد. (از تاج العروس ) (منتهی الارب ). تابوت و طشتخوان . (مهذب الاسماء). || (ص ) راه دراز. || حوض پرآب . (منت
گویژلغتنامه دهخداگویژ. [ گ َ / گ ِ ] (اِ) ظاهراًمصحف و مبدل کویژ است که معرب آن قفیز باشد و آن کیل و پیمانه ای است که چیزها بدان وزن کنند و پیمایند.(از برهان قاطع). کفیز. کویژ.
جزیفلغتنامه دهخداجزیف . [ ج َ ] (ع مص ) بیع جزیف ؛ خرید و فروخت بتخمین بدون وزن و پیمانه و شمار. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). بمعنی جُزاف که معرب گزاف و بمعنی خرید و فروش که و
گرستونلغتنامه دهخداگرستون . [ گ َ رَ ] (اِ) بمعنی گرستودن است که قپان باشد. (برهان ) (انجمن آرا) : خواهی به حسابش ده و خواهی به گزافه خواهی به ترازو ده وخواهی به گرستون . مولانا ز