کیلکلغتنامه دهخداکیلک . [ ل َ ] (اِخ ) دهی از دهستان حسن آباد است که در بخش حومه ٔ شهر سنندج واقع است و 170 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5).
کیلکلغتنامه دهخداکیلک . [ ی َ ل َ / ی َ ] (اِ) نام میوه ای است که آن را کیل نیز گویند. (فرهنگ جهانگیری ). به معنی کیل است که علف شیران و زعرور باشد. (برهان ) (آنندراج ). کیل . ک
کیلکانلغتنامه دهخداکیلکان . [ ل َ ] (اِ) چوبی باشد سیاه رنگ و در ساحل دریای خزر یابند که دریای گیلان است ، و آن دو قسم می باشد، نر و ماده ، و به جهت دفع کدودانه و امراض دیگر نافع
کیلکانلغتنامه دهخداکیلکان . [ ل َ ] (اِ) چوبی باشد سیاه رنگ و در ساحل دریای خزر یابند که دریای گیلان است ، و آن دو قسم می باشد، نر و ماده ، و به جهت دفع کدودانه و امراض دیگر نافع
بات کیلکایلغتنامه دهخدابات کیلکای . (اِخ ) نام یکی از اجداد مادری قتلق . صاحب حبیب السیر آرد: ... پدر قتلق سلطان بیگم امیرزاده علی بن امیرزاده اسکندر بود از قوم ایلچکدای که بشش واسطه
کیالکلغتنامه دهخداکیالک . [ل َ ] (اِ) کیلک . کیلو. زالزالک . (فرهنگ فارسی معین ). زالزالک . (از یادداشت به خط مرحوم دهخدا). || قسمی از ولیک را در شیراز کیالک نامند. (از یادداشت ب