کیلهلغتنامه دهخداکیله . [ ل ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان کوهدشت است که در بخش طرهان شهرستان خرم آباد واقع است و 180 تن سکنه دارد، که از طایفه ٔ لکی سوری وچادرنشین هستند. (از فرهنگ ج
کیلهلغتنامه دهخداکیله . [ ل ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان لاهیجان است که در بخش حومه ٔ شهرستان مهاباد واقع است و 237 تن سکنه دارد. در دو محل به فاصله ٔ یک کیلومتر به نام کیله ٔ بالا
کیلهلغتنامه دهخداکیله . [ ل ِ ] (اِخ ) نام فعلی آن عباس آباد است . علت تغییر نام ده این بود که در جنگلهای افراد نظامی با یاغیان عراقی درسال 1323 هَ . ش . سرباز وظیفه ای به نام ع
کیلةلغتنامه دهخداکیلة. [ ک َ ل َ ] (ع اِ) پیمانه . (ناظم الاطباء). ظرفی که بدان گندم کیل کنند، و آن در شام دومُدّ است .ج ، کیلات . (از اقرب الموارد). و رجوع به ماده ٔ بعد شود. |
کیلةلغتنامه دهخداکیلة. [ ل َ ] (ع اِمص ) پیمایش . اسم مصدر است . (منتهی الارب ) (آنندراج ).اسم است از کال . (از اقرب الموارد). || نوع و هیأت پیمایش . (ناظم الاطباء). نوع ، و گو
کیله کبودلغتنامه دهخداکیله کبود. [ ل َ ک َ ] (اِخ ) دهی از دهستان اوباتواست که در بخش دیواندره ٔ شهرستان سنندج واقع است و 110 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5).
کیله سفیدلغتنامه دهخداکیله سفید. [ ل َ س ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان حسین آباد است که در بخش دیواندره ٔ شهرستان سنندج واقع است و 160 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5).
کیله کبودلغتنامه دهخداکیله کبود. [ ل َ ک َ ] (اِخ ) دهی از دهستان اوباتواست که در بخش دیواندره ٔ شهرستان سنندج واقع است و 110 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5).
کیله سفیدلغتنامه دهخداکیله سفید. [ ل َ س ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان حسین آباد است که در بخش دیواندره ٔ شهرستان سنندج واقع است و 160 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5).
کیله سفیدلغتنامه دهخداکیله سفید. [ ل َس ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان جیگران (گرمسیر ولدبیگی ) است که در بخش ثلاث شهرستان کرمانشاهان واقع است و 200 تن سکنه دارد. در زمستانها قریب 110 خانو
کیله کرولغتنامه دهخداکیله کرو. [ ل ِ ک َ ] (اِخ ) تیره ای از طایفه ٔ گلباغی ، از ایلهای کرد. (از جغرافیای سیاسی کیهان ص 62).
کیله گلانلغتنامه دهخداکیله گلان . [ ل َ گ ُ ] (اِخ ) دهی از دهستان گاوروداست که در بخش کامیاران شهرستان سنندج واقع است و 525 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5).