کیسهلغتنامه دهخداکیسه . [ س َ / س ِ ] (اِ) خریطه که در آن پول و زر نگه دارند. (آنندراج ). خریطه ٔ کوچکی که در آن پول می ریزند و یا در آن نوشتجات و اسنادو کاغذهای کاری را می گذار
کیسهفرهنگ فارسی طیفیمقوله: فضای عام چنته، حباب، کف بادکنک، بالن مثانه، پیشابدان، آبدان، کیسۀ هوا، کیست خیک، بشکه▼ تیوب، تویی شفیره، پیله تاول، برآمدگی پستان، سینه جیب▼، توبره، کیسۀ
کیثهلغتنامه دهخداکیثه . [ ث َ / ث ِ ] (اِ) چرک و ریم نقره را گویند، و به عربی خبث الفضه خوانند. (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
کیسةلغتنامه دهخداکیسة. [ی َ س َ ] (ع اِ) ج ِ کیس [ کی ] . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). رجوع به کیس [ کی ] شود.
کیسةلغتنامه دهخداکیسة. [ ک َی ْ ی ِ س َ ] (اِخ ) نام دختر ابی بکر نقیع. وی تابعیه است . (از منتهی الارب ).
کیسةلغتنامه دهخداکیسة. [ ک َی ْ ی ِ س َ ] (اِخ ) نام دختر ابی کثیره . وی تابعیه است . (از منتهی الارب ).
کیسةلغتنامه دهخداکیسة. [ ک َی ْ ی ِ س َ ] (اِخ ) نام دختر حارث ، زن مسیلمه ٔ کذاب که بعد او، وی به اسلام مشرف شد. (منتهی الارب ).
کیسةلغتنامه دهخداکیسة. [ ک َی ْ ی ِ س َ ] (ع ص ) مؤنث کیّس . (ناظم الاطباء). مؤنث کیّس : امراءة کیسة؛ زنی دارای حسن ادب . (از اقرب الموارد). رجوع به کیّس شود.