کیسنهلغتنامه دهخداکیسنه . [ س َ ن َ / ن ِ ] (اِ) ریسمان بر دوک پیچیده بود چون خایه . (لغت فرس اسدی چ اقبال ص 448). ریسمانی که بر دوک پیچیده باشد، و آن را دوکچی و فروهه و فرموک نی
کیسنهفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهنخ یا ریسمانی که به دور دوک پیچیده شده باشد؛ جغرسته؛ جفرسته؛ جفرسه.
کیسنهلغتنامه دهخداکیسنه . [ س َ ن َ / ن ِ ] (اِ) ریسمان بر دوک پیچیده بود چون خایه . (لغت فرس اسدی چ اقبال ص 448). ریسمانی که بر دوک پیچیده باشد، و آن را دوکچی و فروهه و فرموک نی
دوپخچهلغتنامه دهخدادوپخچه . [ دُ پ َ چ َ / چ ِ ] (اِ مرکب ) گلوله ای از رشته و ریسمان . (از ناظم الاطباء). کیسنه . (لغت فرس اسدی ). || نام مرغی . (ناظم الاطباء).
گیسنهلغتنامه دهخداگیسنه . [ ن َ ] (اِ) گیسو باشد. (فرهنگ شعوری ج 2 ص 314). اما در جای دیگر دیده نشد و ظاهراً مصحف کیسنه باشد که به معنی ریسمانی است که به وقت رشتن بر دوک پیچیده ش
گسستهلغتنامه دهخداگسسته . [ گ ُ س َس ْ ت َ / ت ِ ] (ن مف ) از هم جدا کرده و از هم جداشده . (آنندراج ). نامرتبط. ضد متصل . ضد پیوسته : و بصره را دوازده محلت است هر یکی چند شهری از