کوثریلغتنامه دهخداکوثری . [ ک َ ث َ ] (اِخ ) از شعرای اردبیل است . صوفی وش و درویش نهاد بود و مذهب نقطوی داشت و پیروان محمود وی را خلیفه می خواندند. این بیت از اوست :تو چنان جفاپ
کوثریلغتنامه دهخداکوثری . [ ک َ ث َ ] (اِخ ) از شعرای بخارا بوده و در هرات درگذشت . این مطلع از او است :در خیال پسته ٔ خندان آن بادام چشم چشمه ٔ خونی است چشم ما که دارد نام چشم .
کوثریلغتنامه دهخداکوثری . [ ک َ ث َ ] (اِخ ) شاعری خوش طبع و وسیعمشرب است . این رباعی از او است :با خلق زمانه کوثری راز مگواین راز بر مردم غماز مگودانی دهن کوه چرا پرسنگ است یعنی
کوثری هرویلغتنامه دهخداکوثری هروی . [ ک َ ث َ ی ِ هَِ رَ ] (اِخ ) از شعرای هرات و از مصاحبان خواجه آصفی است . این مطلع از اوست :محتسب گر رند باشد دیر را در واکندبهر رندان باده از زیر
کَوْثَرَفرهنگ واژگان قرآنخيرو خوبي زيادي که هيچ گاه کم نمي شود و رو به افزايش است (کلمه کوثر بر وزن فوعل به معناي چيزي است که شأنش آن است که کثير باشد ، و کوثر به معناي خير کثير است )
کوثری هرویلغتنامه دهخداکوثری هروی . [ ک َ ث َ ی ِ هَِ رَ ] (اِخ ) از شعرای هرات و از مصاحبان خواجه آصفی است . این مطلع از اوست :محتسب گر رند باشد دیر را در واکندبهر رندان باده از زیر
گرلغتنامه دهخداگر. [ گ ُ ] (اِخ ) نام رودخانه ای است در سرحد ملک غزان و به این معنی با کاف تازی مشهور است . (برهان ). نام رودی است در کشور بردع : بهشتی شده بیشه پیرامنش ز گر ک
برچکیدنلغتنامه دهخدابرچکیدن . [ ب َ چ َ / چ ِ دَ ] (مص مرکب ) چکیدن : چو گودرز پیش تهمتن رسیدسرشکش ز مژگان برخ برچکید. فردوسی .یکی قطره ای بر کفم برچکیدکف دست من گشت چون کوثری . من
چرالغتنامه دهخداچرا. [ چ َ ] (اِمص ) بمعنی چریدن باشد. (برهان ) (انجمن آرا) (آنندراج ) (غیاث ). رعی و رعیة. (ناظم الاطباء). چریدن حیوان که خوردن علف زمین است . (فرهنگ نظام ). چ
دمنهلغتنامه دهخدادمنه . [ دَ ن َ / ن ِ ] (اِ) روباه . (ناظم الاطباء) (از آنندراج ) (از فرهنگ جهانگیری ) (از غیاث ) (برهان ) (از انجمن آرا) (از لغت محلی شوشتر) : چون کلاژه همه دز