کوبیدگیلغتنامه دهخداکوبیدگی . [ دَ / دِ ] (حامص ) عمل یا حالت کوبیده بودن یا شدن .کوفتگی . و رجوع به کوبیده و کوبیدن و کوفتگی شود.
کوبیدگیbatter2واژههای مصوب فرهنگستانتغییر شکل سطح کلاهک ریل در نزدیکی درز و در انتهای ریلها، براثر ضربۀ چرخ
کوبیدنیلغتنامه دهخداکوبیدنی . [ دَ ] (ص لیاقت ) آنکه یا آنچه بتوان آن را کوبید. آنکه یا آنچه بشاید آن را کوبید. قابل و لایق و مناسب کوبیدن . و رجوع به کوبیدن شود.
کیبیدگیلغتنامه دهخداکیبیدگی . [ دَ / دِ ] (حامص ) انحراف . میل . (ازیادداشت به خط مرحوم دهخدا). رجوع به کیبیدن شود.
دست کوبلغتنامه دهخدادست کوب . [ دَ ] (اِمص مرکب ، اِ مرکب ) کوبش دو کف دست بهم . ضرب دو کف دست بهم . بهم کوبیدگی دو کف دست . || ضربت دست : گر باد خیزد ای عجب از دست کوفتن از دست کو