کندجةلغتنامه دهخداکندجة. [ ک َ دَ ج َ] (ع اِ) چوب بزرگی که بناها در بنای دیوارها و طاقها، آن را به کار گیرند. این لغت مولده است . (از اقرب الموارد). کندجة البانی ؛ در دیوار و اطا
کُشِطَتْفرهنگ واژگان قرآنکنده شد(کشط به معناي قلع و کندن چيزي است که سخت به چيز ديگر چسبيده ، و قهرا کندنش نيز به شدت انجام ميشود)
کُنَّه دَرختگویش بختیاریکُنده درخت، ریشههاى اصلى درخت، آنچه از تنه درخت پس از بریدن ساقه در زمین بماند.