کلکلیلغتنامه دهخداکلکلی . [ ک َ ک َ ] (اِخ ) از طوایف ناحیه ٔ بمپور بلوچستان و مرکب از 300 خانوار است . (از جغرافیای سیاسی کیهان ص 99).
کلکلیچهلغتنامه دهخداکلکلیچه . [ ک َ ک ِ چ َ / چ ِ ] (اِ) غلغلیچه . (ناظم الاطباء). کلچیچه . غلغلیچه . (فرهنگ فارسی معین ذیل کلچیچه ). و رجوع به کلچیچه و غلغلیچه شود.
کِلالیکگویش بختیاریظرف زباله (در بهار فضولات گوسفندان شل و نرم و داراى چسبندگى بسیار است. با ورز دادن این فضولات ظروف بسیار سبکى مىسازند مانند ظرف زباله، کندو و درِ کندو.
کلکلیچهلغتنامه دهخداکلکلیچه . [ ک َ ک ِ چ َ / چ ِ ] (اِ) غلغلیچه . (ناظم الاطباء). کلچیچه . غلغلیچه . (فرهنگ فارسی معین ذیل کلچیچه ). و رجوع به کلچیچه و غلغلیچه شود.
اسماعیللغتنامه دهخدااسماعیل . [ اِ ] (اِخ ) کلکلی . صاحب طبس . از رؤسای باطنیه در زمان سلطان سنجر و سلطان برکیارق . (اخبار الدولة السلجوقیه تألیف صدرالدین ابوالحسن حسینی چ لاهور
کلچیچهلغتنامه دهخداکلچیچه . [ ک َ / ک ِ چ َ / چ ِ ] (اِ) مخفف کلکلیچه است که به معنی غلغلیچه باشد و آن کف پای خاریدن و جنبانیدن انگشتان باشد در زیر بغل مردم تا به خنده افتند. (بره