کلوللغتنامه دهخداکلول . [ ک ُ ] (ع اِ) ج ِ کَل ّ. (منتهی الارب ) (آنندراج )(ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). و رجوع به کل شود.
کلوللغتنامه دهخداکلول . [ ک ُ ] (ع مص ) کندگردیدن بینایی و شمشیر و زبان و غیر آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). کند شدن بینایی و شمشیر. کل . کلال . کلالة. کلولة. (از اقرب الموارد)
گووِ کَلولگویش بختیاری1. گاو پیشانى سفید؛ 2. (کنایى) شخص بسیار مشهور messe gow-e kalula>:مثل گاو پیشانىسفید همه جا پیداست> .
ملکلغتنامه دهخداملک . [ م ُ ] (اِ) کلول باشد. (لغت فرس اسدی چ اقبال ص 253). دانه ای باشد بزرگتر از ماش و آن را پزند و خورند و به عربی جلبان خوانند. (برهان ) نوعی از غله باشد بز
حب البقرلغتنامه دهخداحب البقر. [ ح َب ْ بُل ْ ب َ ق َ ] (ع اِ مرکب ) رسنه . کلول . گاودانه . ملک . ارونس . اروبس .
گاودانهلغتنامه دهخداگاودانه . [ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) حب البقر. سنگنک . ملک . خُلر. کلول . جلبان . کرسنه . (تحفه ٔ حکیم مؤمن ) (فهرست مخزن الادویه ). گرشنه . رجوع به ارونس شود.
کللغتنامه دهخداکل . [ ک َل ل ] (ع اِ) پشت کارد و پشت شمشیر. || وکیل . || ستم . || سختی . || اندوه . || یتیم . || آنکه وی را نه پدر باشد نه پسر. || (ص ) مرد گرانجان بی خیر. (آن