کلنجارلغتنامه دهخداکلنجار. [ ک ِ ل ِ ] (اِ) به معنی خرچنگ باشد که به زبان عربی سرطان گویند. (از برهان ) (از آنندراج ). خرچنگ و سرطان . (ناظم الاطباء). در شیراز کِرِنجال به معنی خر
نورد رفتنلغتنامه دهخدانورد رفتن . [ ن َ وَ رَ ت َ ] (مص مرکب ) در تداول ، کلنجار رفتن . سروکله زدن . (فرهنگ فارسی معین ).
کلنجارفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. بحث؛ درگیری: دیروز با زن همسایه مشغول کلنجار بود.۲. پرداختن؛ ور رفتن. کلنجار رفتن: (مصدر لازم) [عامیانه، مجاز]۱. بگومگو کردن؛ بحث و درگیری داشتن: هر شب با هم