کفگیرلغتنامه دهخداکفگیر. [ ک َ ] (نف مرکب ، اِ مرکب ) چمچه ٔ سوراخ داری که بدان کف چیزی را گیرند. کفک گیر. کفچه . (ناظم الاطباء). یکی از آلات مطبخ با سوراخهای کوچک و دسته دار که
کفگیرفرهنگ انتشارات معین(کَ) (اِ.) قاشق بزرگ سوراخ دار که به کمک آن کف روی غذا را می گیرند یا با آن غذا را می کشند.
کفگیر برهلغتنامه دهخداکفگیر بره . [ ک َ ب َرْ رَ / رِ ] (اِ مرکب ) کفگیر بزرگ فلزین و غیر مشبک که بر سفره نهند و بدان گوشت جدا کنند و پلوو امثال آن به بشقابها کشند. (از یادداشت مؤلف
کفگیرِ آشپزخانهگویش خلخالاَسکِستانی: katrâ دِروی: katrâ شالی: katrâ کَجَلی: kafgir کَرنَقی: kafgir کَرینی: kafgir کُلوری: katâra گیلَوانی: katrâ لِردی: katrâ
کفگیرِ آشپزخانهگویش کرمانشاهکلهری: kafɪr گورانی: kafɪr سنجابی: kafɪr کولیایی: kafɪr زنگنهای: kafɪr جلالوندی: kafɪr زولهای: kafɪr کاکاوندی: kafɪr هوزمانوندی: kafɪr