کفایةلغتنامه دهخداکفایة. [ ک ِ ی َ ] (ع مص ) بس آمدن چیزی . (منتهی الارب ). بس بودن چیزی . (از ناظم الاطباء). بس شدن . کافی شدن . (غیاث ) (آنندراج ). بی نیاز شدن با چیزی از غیرآن
کَفَّارَةُفرهنگ واژگان قرآنآنچه باعث مي شود گناه ناديده گرفته شود و بخشيده شود - پوشاننده -کفّاره (ازکلمه کفر به معناي پوشاندن است)
کفایتلغتنامه دهخداکفایت . [ ک ِ ی َ ] (ع اِمص ) کفایة. حصول چیزی در صورت استغنای از غیر آن چیز و عدم احتیاج به غیر. (ناظم الاطباء). بسندگی . (فرهنگ فارسی معین ). || قابلیت و لیاق
کفیلغتنامه دهخداکفی . [ ک َف ْی ْ ] (ع مص ) کفایة. (منتهی الارب ). رجوع به کفایة و کفایت و دزی ج 2 ص 478 شود.
حسن رضویلغتنامه دهخداحسن رضوی .[ ح َ س َ ن ِ رَ ض َ ] (اِخ ) (میرسید...) او راست : نهایةالمأمول فی حاشیة کفایةالاصول . (ذریعه ج 6 ص 187).
صالح بغدادیلغتنامه دهخداصالح بغدادی . [ ل ِ ح ِ ب َ ] (اِخ ) او راست : مختصر کفایةالمرید فی علم التجوید که به سال 1311 هَ . ق . به دمشق به طبع رسیده است . (معجم المطبوعات ص 1184).