کظیملغتنامه دهخداکظیم . [ ک َ ] (ع ص ) فروخورنده ٔ خشم . کاظم . || مرد اندوهگین . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج )(از اقرب الموارد) : وابیضت عیناه من الحزن فهو کظیم . (ق
کظیمةلغتنامه دهخداکظیمة. [ ک َ م َ ] (ع اِ) چاهی که در پهلوی آن چاهی دیگر باشد و در میانه ٔ آنها در زیر زمین آبراهه ای بود که بدان آب آن چاه به چاه دیگر بود. (منتهی الارب ) (ناظم
کظیمةلغتنامه دهخداکظیمة. [ ک َ م َ ] (ع اِ) چاهی که در پهلوی آن چاهی دیگر باشد و در میانه ٔ آنها در زیر زمین آبراهه ای بود که بدان آب آن چاه به چاه دیگر بود. (منتهی الارب ) (ناظم
غمگینلغتنامه دهخداغمگین . [ غ َ ] (ص مرکب ) اندوهناک . غمناک . نژند. اندوهمند. پژمان . غمنده . کظیم . (ترجمان القرآن تهذیب عادل ). دژم . مغموم . رجوع به غم شود : همی راند غمگین س
اسفیلغتنامه دهخدااسفی . [ اَ س َ فا ] (ع صوت ) یا اسفی ! وای من ! اندوه من ! دریغا! واحرباء : و تولّی عنهم و قال یا اسفی علی یوسف و ابیضت عیناه من الحزن فَهو کظیم . (قرآن 84/12)
کلیدانلغتنامه دهخداکلیدان . [ ک ِ ] (اِ مرکب ) آلت بست و گشاد در باغ و در کوچه و امثال آن را گویند. و به عربی غلق خوانند. (برهان ) (ناظم الاطباء). آلت بست و گشاد در خانه و در باغ