کشرلغتنامه دهخداکشر. [ ک َ ] (ع مص ) دندان سپید کردن شتر و شیر و نرم خندیدن . (منتهی الارب ). || تبسم کردن مرد و دندان آشکار کردن . یقال کشر فلان عن اسنانه ؛ ای ابداها یکون فی
کشرلغتنامه دهخداکشر. [ ک َ ش َ ] (ع اِ) نان خشک . || خوشه ٔ انگور که بارش خورده باشند. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
کشرةلغتنامه دهخداکشرة. [ ک ِ رَ ](ع اِمص ) نرم خندگی و آشکارکردگی دندان . اسم مصدر است . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). رجوع به کشر شود.
کشرةلغتنامه دهخداکشرة. [ ک ِ رَ ](ع اِمص ) نرم خندگی و آشکارکردگی دندان . اسم مصدر است . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). رجوع به کشر شود.
لب شیرین کردنلغتنامه دهخدالب شیرین کردن . [ ل َ ک َ دَ ] (مص مرکب ) بسم . تبسم . ابتسام . کشر. دندان برهنه کردن . افترار. خنده کردن . (آنندراج ) : غنچه اش هر گه لبی از خنده شیرین میکندپر
سامان خداتلغتنامه دهخداسامان خدات . (اِخ ) سامان خداةبن خامتابن نوش بن طمغاسب بن شاول بن بهرام چوبین بن بهرام حسیس بن کوز»بن اثفیان بن کرداربن دیر کاربن جم بن چربن بستاربن حدادبن رنجه
کهلغتنامه دهخداکه . [ ک ِه ْ ] (ص ) به معنی کوچک باشد. (برهان ). به معنی کوچک . ضد «مِه » که بزرگ است ، و کهین و کهینه و کهتر بر این قیاس و کهان جمع. (آنندراج ). مردم خرد و کو