کار کشیدنلغتنامه دهخداکار کشیدن . [ ک َ / ک ِ دَ ](مص مرکب ) کار کشیدن از کسی ؛ او را بکار واداشتن .
کشاد دادنلغتنامه دهخداکشاد دادن . [ ک ُ دَ ] (مص مرکب ) در مقصود بر روی کسی واکردن . (آنندراج ). گشاد دادن .- کشاد دادن کار ؛ متعدی کشودن کار. (آنندراج ) : کار را دادن کشاد آلوده خود
استیهارلغتنامه دهخدااستیهار. [ اِ ] (ع مص ) درازی کردن در کار. دراز کشاندن کار. || بی خود و بی خرد گردیدن . بی خرد گشتن آدمی . || بیقین دانستن امری را. (از منتهی الارب ). || ترسیدن
خردلغتنامه دهخداخرد. [ خ ُ ] (ص ) کوچک که در مقابل بزرگ است . (از برهان قاطع). ضد بزرگ . (از غیاث اللغات ) (از انجمن آرای ناصری ) (از آنندراج ). صغیر. صُغار. (بحر الجواهر). کوچ
کار کشیدنلغتنامه دهخداکار کشیدن . [ ک َ / ک ِ دَ ](مص مرکب ) کار کشیدن از کسی ؛ او را بکار واداشتن .