کسبیلغتنامه دهخداکسبی . [ ک َ ] (ص نسبی ) منسوب به کسب . آنچه شخصی از کسب و ورز و جد و جهد تحصیل کرده باشد. (ناظم الاطباء). مکتسب . (یادداشت مؤلف ). آنچه به وسیله ٔ سعی و کوشش
کسبی خانهلغتنامه دهخداکسبی خانه . [ ک َ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) خیرخانه . جنده خانه . زناخانه . (ناظم الاطباء).
بی کسلغتنامه دهخدابی کس . [ ک َ ] (ص مرکب ) (از: بی + کس ) بی یار و یاور. (ناظم الاطباء) : ازین تخمه بی کس بسی یافتندکه هرگز بکشتنش نشتافتند. فردوسی .ولیکن خواست تا شاهان بدانندک
کسبی خانهلغتنامه دهخداکسبی خانه . [ ک َ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) خیرخانه . جنده خانه . زناخانه . (ناظم الاطباء).
بیروزگارلغتنامه دهخدابیروزگار. (ص مرکب ) (از: بی + روز +گار) شخصی که شغلی و کسبی نداشته باشد. (غیاث ) (آنندراج ). بدون شغل و پیشه . بدون گذران . بدون معاش . (ناظم الاطباء). || بی زم
جغریلغتنامه دهخداجغری . [ ] (اِخ ) شیخ بن محمد علوی . او راست : کنزالبراهین الکسبیة و الاسرار الوهبیة الغیبیة لسادات مشایخ الطریقة العلویة الحسینیة و الشعیبیة. مؤلف در سال 1199