کرم کدوگویش اصفهانی تکیه ای: karm-e kodü طاری: karm-e kedu طامه ای: karm-e kedu طرقی: karm-e kedu کشه ای: karm-e kedu نطنزی: karm-e kodu
کرمِ کدوگویش خلخالاَسکِستانی: jânavar دِروی: kərm/jânavar شالی: kərm کَجَلی: kerm کَرنَقی: angal کَرینی: jânavar کُلوری: kuya kərm لِردی: rua kərm
کرمِ کدوگویش کرمانشاهکلهری: kerm-e ko:wɪ گورانی: kerm-e ko:wɪ سنجابی: kerm-e ko:wɪ کولیایی: kerm-e ko:wɪ زنگنهای: kerm-e ko:wɪ جلالوندی: kerm-e ko:wɪ زولهای: kerm-e ko:wɪ کاکاوندی
کرملغتنامه دهخداکرم . [ ک َ ] (ع اِ) درخت انگور. (از برهان ) (ناظم الاطباء). تاک . رز. واحد آن کرمة است . (از منتهی الارب ). عنب . (از اقرب الموارد). رز. مو. مَیوانه . (یادداشت
کرملغتنامه دهخداکرم . [ ک َ ] (ع مص ) غلبه کردن بر کسی در کرم . یقال : کارمه فکرمه ؛ای فاخره فی الکرم فغلبه فیه . (از اقرب الموارد).
کرملغتنامه دهخداکرم . [ ک َ رَ ] (اِ) کلم . (از برهان ) (ناظم الاطباء) (جهانگیری ). غنبید. بقلةالانصار. (یادداشت مؤلف ). کرنب . (ناظم الاطباء) (یادداشت مؤلف ) : گفت بخوردم کر