کربسلغتنامه دهخداکربس . [ ک َ ب َ ] (اِ) جانوری است گزنده و موذی از جنس چلپاسه و پای کوتاه دارد و بیشتر در ویرانه ها می باشد گویند هر کرا بگزد دندان او در زخم بماند و سام ابرص ه
کربسولغتنامه دهخداکربسو. [ ک َ ب َ ] (اِ) کربس . کرباسو. (آنندراج ) (ناظم الاطباء). چلپاسه . (از ناظم الاطباء). کرپاسو. کرباسک . کرپاسه . کرپاشه . کربایس . کربس . کربش . کرفش . ر
کربسوشکللغتنامه دهخداکربسوشکل . [ ک َ ب َ ش َ / ش ِ ] (ص مرکب ) آنکه به شکل و هیئت کربسو باشد. (فرهنگ فارسی معین ) : کرگدن فعل جمله بستوهندکربسوشکل جمله مکروهند. آغاجی (از فرهنگ فار
کربسهلغتنامه دهخداکربسه . [ ک َ ب َ س َ / س ِ ] (اِ) کربس است که سام ابرص باشد. (برهان ). مارمولک . (فرهنگ فارسی معین ). کربس . کرباسو. کربسو. (آنندراج ) : چار غنده کربسه با کژدم
کربسولغتنامه دهخداکربسو. [ ک َ ب َ ] (اِ) کربس . کرباسو. (آنندراج ) (ناظم الاطباء). چلپاسه . (از ناظم الاطباء). کرپاسو. کرباسک . کرپاسه . کرپاشه . کربایس . کربس . کربش . کرفش . ر
کربسهلغتنامه دهخداکربسه . [ ک َ ب َ س َ / س ِ ] (اِ) کربس است که سام ابرص باشد. (برهان ). مارمولک . (فرهنگ فارسی معین ). کربس . کرباسو. کربسو. (آنندراج ) : چار غنده کربسه با کژدم
کربسوشکللغتنامه دهخداکربسوشکل . [ ک َ ب َ ش َ / ش ِ ] (ص مرکب ) آنکه به شکل و هیئت کربسو باشد. (فرهنگ فارسی معین ) : کرگدن فعل جمله بستوهندکربسوشکل جمله مکروهند. آغاجی (از فرهنگ فار
کربسةلغتنامه دهخداکربسة. [ ک َ ب َ س َ ] (ع اِمص ) رفتار بندی . (منتهی الارب ). رفتار شخص بندی و قیدکرده . (ناظم الاطباء).