کدهفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. جا؛ محل(در ترکیب با کلمۀ دیگر): آتشکده، بتکده، دانشکده، ماتمکده.۲. [قدیمی] خانه؛ محل اقامت: ◻︎ چو آمد کنون ناتوانی پدید / به دیگر کده رخت باید کشید (نظامی۶:
کدهفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. (زیستشناسی) زبان کوچک که بیخ حلق قرار دارد.۲. چوبی که پشت در میانداختند تا باز نشود؛ کلون: ◻︎ باز کردم در او شدم به کده / در کلیدان نبود سخت «کده» (طیان: ش
کدهلغتنامه دهخداکده . [ ک َ دَ / دِ ] (اِ) کتگ . کت . کث . کذ. کد. کنده . کند. گند. گنده . جَند. جنده . غَند. (یادداشت مؤلف ).بمعنی خانه باشد همچون بتکده . (برهان ) : تکین بدی
کدحلغتنامه دهخداکدح . [ ک َ ] (ع اِ) خراش . یقال : به کدح ، ای خدش . و قیل الکدح اکثر من الخدش . ج ، کُدوح . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). || کردار خواه شر باشد و یا خیر. |
کدحلغتنامه دهخداکدح . [ ک َ ] (ع مص ) کوشش نمودن و کردن کاری را برای ذات خود خیر باشد یا شر. (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). کار کردن . (ترجمان جرجانی ص 81) (زو
کدحدیکشنری عربی به فارسیرنج , محنت , کار پر زحمت , کشمکش , ستيز , پيکار , مجادله , بحث وجدل , محصول رنج , زحمت کشيدن , رنج بردن , تور ياتله , دام
احمق کدهلغتنامه دهخدااحمق کده . [ اَم َ ک َ دَ / دِ ] (اِ مرکب ) جای احمقان : زرّ سرخ است و سیه تاب آمده از برای رشک این احمق کده .مولوی .
ادب کدهلغتنامه دهخداادب کده . [ اَ دَ ک َ دَ / دِ ] (اِ مرکب ) جای ادب . ادب گاه : در این ادب کده جز سر بهیچ جا مگذارتمام خاک دل افتاده است پا مگذار.میرزا بیدل .
انجم کدهلغتنامه دهخداانجم کده . [ اَ ج ُ ک َ دَ / دِ ] (اِ مرکب ) باغی که در آن گلها مانند ستاره می درخشند. (ناظم الاطباء) : خاک ازتو[ خطاب به آفتاب ] بهشت طیلسان شدانجم کده از تو ب