کجاییلغتنامه دهخداکجایی . [ ک ُ ] (حامص ) کجا بودن . (فرهنگ فارسی معین ). || اَین َ. (فرهنگ فارسی معین ) : یکی اضافت و یکی کجایی که به تازی اَین َ گویند. (دانشنامه ٔ علائی ص 85).
حسن کجاییلغتنامه دهخداحسن کجایی . [ ح َ س َ ن ِ ک ُ ] (اِخ ) ابن محمد علی بن حسین بن محمودبن محمدامین بن پیر احمد کجایی نهمی کهندمی گیلانی . متولد 1203 هَ . ق . او راست : ارشاد المتع