کتوللغتنامه دهخداکتول . [ ک َ ] (اِخ ) نام بلوکی که در جنوب شرقی استرآباد و در جنوب استرآباد رستاق واقع است . حدود آن از کوهستان تا صحرایی است که در دست ترکمن هاست و محدود است ا
کتوللغتنامه دهخداکتول . [ ک َ ] (ع اِ) کتول الارض ؛ پشته های زمین و آنچه بلند برآمده باشد از آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) .
کتولهلغتنامه دهخداکتوله . [ ک ُ ل َ / ل ِ ] (ص ) که قدی نهایت کوتاه دارد. کوتاه قد. کُتُل . کپُل . (یادداشت مؤلف ). کوتوله . کُتُلَه . کل . کله قد (در تداول مردم قزوین ). خپل .
کتولهلغتنامه دهخداکتوله . [ ک ُ ل ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان کوهدشت بخش طرهان شهرستان خرم آباد. جلگه ای و معتدل . سکنه 180 تن . آب آن از نهر پریان . محصول آنجا غلات و لبنیات و پشم
کتولهلغتنامه دهخداکتوله . [ ک ُ ل َ / ل ِ ] (ص ) که قدی نهایت کوتاه دارد. کوتاه قد. کُتُل . کپُل . (یادداشت مؤلف ). کوتوله . کُتُلَه . کل . کله قد (در تداول مردم قزوین ). خپل .
کتولهلغتنامه دهخداکتوله . [ ک ُ ل ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان کوهدشت بخش طرهان شهرستان خرم آباد. جلگه ای و معتدل . سکنه 180 تن . آب آن از نهر پریان . محصول آنجا غلات و لبنیات و پشم