کتارهلغتنامه دهخداکتاره . [ ک َ رَ / رِ ] (اِ) کتار. (از برهان ). غداره . کتاله . (آنندراج ). حربه ای است که بیشتر اهل هند بر میان زنند و به کتار بحذف «ها» مشهور است . (برهان ).
کتارکلغتنامه دهخداکتارک . [ ] (اِخ ) شهری بوده است به ناحیه ٔ استخر در پارس . رجوع به نخبةالدهر دمشقی چ لایپزیک ص 177 شود.
کتاره زدنلغتنامه دهخداکتاره زدن . [ ک َ رَ / رِ زَ دَ ] (مص مرکب ) به کار بردن کتاره در حرب یا نزاع . رجوع به شواهد ذیل کتاره شود.