کاینهلغتنامه دهخداکاینه . [ ی ِ ن َ / ن ِ ] (اِ) امر کردن باشد به شخصی که ، چشم از من مگردان و با من باش ، و به این معنی کایینه با دو یاء حطی هم به نظر آمده است . (برهان ). || چش
خلل ناکلغتنامه دهخداخلل ناک . [خ َ ل َ ] (ص مرکب ) رخنه دار. دارای منفذ : روی جهان کآینه ٔ پاک شداز نفس چند خلل ناک شد.نظامی (مخزن الاسرار ص 112).
عیب نمالغتنامه دهخداعیب نما. [ ع َ / ع ِ ن ُ / ن ِ / ن َ ] (نف مرکب ) عیب نماینده . آنچه و آنکه عیب و نقص را بنمایاند : بیش جان را نکنم زنگ زده کآینه عیب نمایست مرا. خاقانی .در گفت
اﷲ اکبر گفتنلغتنامه دهخدااﷲ اکبر گفتن . [ اَل ْ لا هَُ اَ ب َ گ ُ ت َ ] (مص مرکب ) گفتن «اﷲ اکبر». تکبیر. (منتهی الارب ). اﷲ اکبر زدن . رجوع به اﷲ اکبر شود : که باشد کاینهمه برهان ببیند